گمون میکنم که تا همیشه، گوش دادن به آوازهای گروهِ کُرِ دختران، ایمان رو به یادم بیاره؛ بعد از گذروندن یک روزِ شلوغِ شلوغ هم حتى. به هر حال هر دوست ی یک زمانى یک يادگارى اى از خودش براى آدم به جای میذاره که هیچوقت از ياد نميره، و فقط بعد از از دست دادنِ فرد، مرور ش حالتِ غمگِنانه پيدا ميكنه..
برچسب:
نویسنده: پارسا رستمیان
تاريخ: سه
شنبه
30 بهمن
1397 ساعت: 16:36