حالتى كه تلفيق شنيدن زوزه ى گرگهاى داخل كوه بهم منتقل ميكنهُ صداى گنگ پرنده هاُ حركت ماشين ها روى سطح خيس خيابون، و تماشاى ابر سفيدى كه از دودكشِ اون طرفِ پنجره بيرون ميادُ برفهاى ريزُ سفيدى كه به يك جهت پايين ميريزن، با چه چيزى قابل قياسِ؟
پ.ن: اين حالِ افسونگرى كه حينِ روزهاى ابرىُ مه گرفته به آدم مستولى ميشه رو، هيچ زمانِ ديگه نميشه تجربه كرد..
برچسب:
نویسنده: پارسا رستمیان
تاريخ: سه
شنبه
30 بهمن
1397 ساعت: 16:36